OVER DE SCHRIJVER

 

Vroeger gingen we op vakantie met een vouwwagen en een tent. Die vouwwagen was van het merk Paradiso. Polyester bak en dak. Die kon je omhoog duwen en dan had je aan vier kanten doek. Daar sliepen Anneke en ik dan in.  De meiden lagen in een eigen tent. Jong als ze toen waren (4 - 5 jaar), vonden ze dat altijd een beetje eng. Toen is de gewoonte ontstaan, elke avond voor het slapen gaan een spannend verhaal te vertellen. Vaak met veel stemverheffing en heftig geruk aan tentstokken of -doek. Enge verhalen vaak, maar ze liepen altijd goed af. Want ik haat verhalen met een slecht einde. Of erger nog, zonder einde. Waarbij je zelf de afloop maar moet bedenken. Bovendien was de bedoeling dat Nienke en Jolien lekker in slaap vielen. Dan konden Anneke en ik daarna lekker aan de wijn en de boeken.

 

Die verhalen werden een ware hype. Onze meiden vertelden er over aan vrienden. En voor ik het wist, zat ik op de bedranden of hing ik boven ledikanten van de kids van onze vrienden de verhalen te vertellen van Mielowiets, het kipje met de mensenvoeten. Praktisch altijd met als resultaat een lekker slapend, en hopelijk blij dromend, kind.

 

Had ik er toen maar een opnameapparaat bijgezet. Dan was het eenvoudig geweest, een kinderboek schrijven. Nu was het leuk. Tijdens de vader- & dochterdiners die verhalen van toen boven water krijgen. Gravend in onze geheugens hebben we de 15 leukste uit de vergetelheid gerukt.

 

De meeste vrijdagmiddagen hield mijn secretaresse, Tinyta Zandstra, vrij. In de Poldermolen Goliath, in de Eemshaven, trok ik mij dan terug. Ploeterend in eenzaamheid, maakte ik elke vrijdagmiddag een verhaal. Als een ode aan alle kinderen van de wereld.

 

Al deze verhalen zijn verzonnen. En mogen dus verteld en vrij gekopieerd

worden. Zonder Ida Wierenga, molenaarster van de poldermolen Goliath,

was het schrijven van dit boek niet gelukt. Zij hief mijn writersblock geregeld op door me fantastisch te verzorgen met lekkere hapjes, Heerensoep, thee en bonbons.

 

Het moeilijkste was het voorleggen van mijn ruwe verhalen aan de

meeleesredactie: mijn grote liefde Anneke, mijn in de zeegeschiedenis

gepromoveerde schoonzus Els, vriendin Tineke Kloosterhuis, mijn oudste en zeer belezen vriend en begenadigd pianist Willem Grezel en mijn beide meiden. Genadeloze kritiek was mijn deel. Taalfouten werden honend en in fel rood in de tekst aangegeven. Vijf verhalen vielen af. Scoops werden toegevoegd, waarvan ik dacht: "Waarom heb ik ze zelf niet bedacht?" Maar mijn verhalen zijn er beter van geworden. Dank jullie wel.

 

Het boek kost € 15,00 excl. verzendkosten en is vanaf september leverbaar.
Van elk verkocht boek gaat € 2,00 naar de Stichting Kinderboek Cultuurbezit Winsum. Kijk op http://www.kinderboekcultuurbezit.nl/ voor meer informatie.

 

Harm D. Post

Mielowiets, het kipje met de mensenvoeten door Harm D. Post

Webdesign by Alles Compucor

82757 bezoekers (116353 hits) sinds 7-7-2009